قرآن و اتساع زمان

ما می دانیم که سرعت باعث گذر کند زمان می‌‌شود، یعنی زمانی که ناظر ساکن اندازه می‌‌گیرد، طولانی‌تر از زمان اندازه گیری شده توسط ناظری خواهد بود که با سرعت از او دور می‌‌شود.

همانطور که در رابطه فوق می بینید در سرعتی برابر با سرعت نور، مخرج کسر به سمت صفر میل می کند. و لذا زمان به سمت بی نهایت میل خواهد کرد. همانطور که در مثال زیر نشان داده شده است، زمان در مرجعی که با سرعت v نسبت به مرچع ساکن در حرکت است همیشه بیشتر از زمان در مرجع ساکن می باشد.

 

در آزمایش زیر که معروف به آزمایش میون(Muon) می باشد این موضوع نشان داده شده است. همانطور که در شکل زیر مشاهده می کنید، با افزایش سرعت، زمان دچار انبساط می شود.

بهترین و دقیق ترین مشاهده اتساع زمان،آزمایشی به نام آزمایش میون ها است که اثر کند شدن زمان را به خوبی نشان می دهد. در این آزمایش شار میون ها در ارتفاعات مختلف از جو زمین اندازه گیری و با مقدار بدست آمده از محاسبات کلاسیکی مقایسه می شود. میون یک لپتون است که از واپاشی پیون ها در ارتفاعات گوناگون در جو زمین تولید می شود. نیم عمر سکون میون،0.00000156 ثانیه است. به دلیل این نیم عمر کوتاه، با وجود سرعت بسیار زیادی که دارند (0.98 سرعت نور) تعداد قابل توجهی از آنها در راه رسیدن به سطح وا می پاشند.مقایسه میان مقدار اندازه گیری شده شار میون ها با محاسبات نسبیتی و کلاسیکی شار در سطح، تایید محکمی بر اثر انبساط زمان است.

در معراج پیامبر(ص) نیز اتساع زمان اتفاق می افتد و زمان برای ایشان دچار انبساط می شود. اینشتین در رساله ای "نظریه نسبیت" خود را با برخی احادیث که در رابطه با معراج پیامبر(ص) تطبیق داده و نوشته که احادیث دین اسلام نظریه پیچیده "نسبیت" را ارائه داده ولی اکثر دانشمندان متوجه آن نشده اند. از آنجمله حدیثی است که در مورد معراج جسمانی رسول اکرم(ص) نقل شده که: هنگام برخاستن از زمین دامن یا پای مبارک پیامبر(ص) به ظرف آبی میخورد و آن ظرف واژگون میشود. اما پس از اینکه پیامبر اکرم(ص) از معراج جسمانی باز میگردند مشاهده میکنند که پس از گذشت این همه زمان هنوز آب آن ظرف در حال ریختن روی زمین است. اینشتین این حدیث را از گرانبهاترین بیانات علمی پیشوایان شیعه در زمینه ی "نسبیت زمان" دانسته و شرح فیزیکی مفصلی بر آن مینویسد.

 

/ 0 نظر / 16 بازدید