دانشمندان در تلاش برای کشف «چسب جهان»

ماده سیاه ، از «ذرات سنگین کم تعامل» (Weakly Interacting Massive Particles)، ساخته شده است، به این معنا که آنها حجیم هستند، اما با یکدیگر تعامل ندارند. آنها دیده نمی شوند، چرا که نور را تولید یا بازتاب نمی کنند.
محل تحقیق، در عمق رشته کوهی در ایتالیاست و گروهی از دانشمندان در آنجا، به بررسی و شناسایی ماده سیاه که به عنوان چسب جهان شناخته می شود، می پردازند.

به گفته دانشمندان، شناخت ماده سیاه، حیاتی است، چرا که این ماده ، کهکشان ها را از زمان انفجار بزرگ، به هم پیوسته نگهداشته است.

دانشمندان به دنبال کشف ماده سیاه

پژوهشگران در این تحقیق، از حساس ترین دستگاه ردیاب ساخته شده تا کنون، موسوم به «دارک ساید 50 اکسپریمنت» (DarkSide 50 experiment) بهره می گیرند.

دانشمندان به دنبال کشف ماده سیاه

در آزمایشگاه ملی «گان ساسو» (Gan Sasso) در ایتالیا، مهندسان در حال تولید یک کُره فلزی به قطر چهار متر هستند که به ابزارهای ردیابی نور، موسوم به «لوله های تشدیدکننده نور» مجهز هستند.

دانشمندان به دنبال کشف ماده سیاه

این پژوهش را دانشمندان با اجرای پژوهشی در ایتالیا که قرار است بر اساس طرحی سه ساله درباره ماده سیاه صورت گیرد، به سرانجام خواهند رساند.

دانشمندان به دنبال کشف ماده سیاه

این کره، در داخل استوانه ای به پهنای یازده متر و ارتفاع 10 متر قرار داده شده است. کپسولی کوچک نیز در آن جای می گیرد که پنجاه کیلوگرم آرگون مایع در خود دارد.

دانشمندان به دنبال کشف ماده سیاه


آرگون، یک گاز نادر است که در اعماق زمین یافت می شود. آرگون مایع، در دمای منهای 180 درجه سانتی گراد ، وقتی به دیگر اشیاء برخورد می کند ، ضمن ساطع کردن نور از خود، الکترون آزاد می کند.

دانشمندان به دنبال کشف ماده سیاه

این ماده، هسته فرضی دارک ساید 50 است. از آنجا که ماده سیاه از ذرات سنگین کم تعامل ساخته شده و آرگون مایع، به تاثیر و برخورد ذرات ، به شدت حساس است، چنانچه یک یا دو هسته آرگون، در جریان این سه سال پژوهش بدرخشد، دانشمندان قادر خواهند بود این پدیده را ثبت کنند که نشان دهنده وجود ماده سیاه خواهد بود.

دانشمندان به دنبال کشف ماده سیاه

پیش بینی می شود شمار موارد مشاهده احتمالی چنین پدیده ای، در سه سال آینده دو یا سه بار باشد.


پائولو لومباردی، مهندس ارشد دستگاه ردیاب دارک ساید می گوید: دستگاه دارک ساید 50 اِکسپریمِنت، در آزمایشگاه ملی گان ساسو، جای دارد. این آزمایشگاه با لایه ای از سنگ به ضخامت یک مایل پوشیده می شود تا دستگاه، از امواج کیهانی، در امان بماند. این کار برای ما اهمیت فراوانی دارد، چرا که ما فقط به شناسایی چند پدیده در طول این سه سال نیاز داریم.
 

این مهندس ارشد دستگاه ردیاب دارک ساید می افزاید: این مرحله بسیار مهمی است. در این مرحله، ما لوله های تشدید کننده نور را نصب می کنیم که حسگرهای نوری دارد و نوری را که در اینجا تولید شده باشد ، شناسایی می کند و نور را به علائم الکتریکی تبدیل می کند و این علائم ، با دستگاه های ما قابل شناسایی است و بعدها تجزیه و تحلیل می شود.


کریستیانو گالبیاتی، پژوهشگر ارشد دستگاه ردیاب دارک ساید 50 نیز در این باره گفت: در صورت نبود ماده سیاه، گیتی شکل و وضع امروزی اش را نداشت. این ماده سبب کنار هم قرار گرفتن کهکشان ها می شود و بر شکل گیری جهانی که امروز ما می شناسیم، اثر دارد. از این رو، این پرسشی اساسی و مهم است و برای شناخت منشاء منظومه ما (راه شیری) و تحول جهان، باید پاسخ داده شود.

/ 0 نظر / 17 بازدید